devekuşu beslenme
Beslenme
Devekuşu üretiminde besleme, maliyet açısından en büyük etkendir. Devekuşu üretmek isteyen yetiştiriciler önce, ne tür bir üretim sistemi uygulayacaklarına karar vermelidirler.
Üretim sistemi olarak 3 şık vardır:
1. Hiç dışarıya salmadan kapalı barınak sisteminde ( entansif ) yetiştiricilik,
2. Yarı kapalı – yarı açık ( yarı entansif ) yetiştiricilik,
3. Doğal koşullarda, dış mekanda, alanda ( ekstantif ) yetiştiricilik.
Yetiştiricilerin devekuşlarını hangi üretim sisteminde yetiştirecekleri, kendi öz çiftlik kaynaklarına ve ne derecede besin elde edip edemeyeceklerine bağlı olarak değişir.
Devekuşları, yavrularını kısmen besleyen kuşlardır.Bu nedenle yavruların dikkatli ve dengeli bir beslenmeye gereksinimleri vardır.
Uygun ve doğru beslendiğinde çok iyi ürün veren bir hayvandır.
Dengeli bir beslenmeyle devekuşları daha fazla döllenmiş yumurta verirler.
Fakat aşırı şekilde beslenirlerse de, fazla kilo aldıkları için tam tersine döllenmemiş yumurta üretirler.
Devekuşları aslında tamamen otla beslenen hayvanlar olmamalarına karşın, ot ve ot tohumlarını yiyebilirler.
Et, kan, kemik, deri ve tüylerden oluşan vücutları; karbonhidrat, protein ve minerallerce zengindir. Onun için, tüketeceği temel besin maddelerinin başında karbonhidrat, protein ve mineraller gelir.
Vitaminlerin de vücudun uyum içerisinde çalışmasında büyük rol oynadığı unutulmamalıdır.
Böylece, temel besin maddelerini:
1.Karbonhidratlar ( nişasta, şeker ve yağ ) : her türlü tahıl ( yulaf, arpa, mısır ve darı ),
2.Protein : bakla, soya fasulyesi, acı bakla, yer fıstığı,
3.Mineraller : kemik unu, yumurta kabuğu,
4.Vitaminler : kuru tahıllar, yonca kurusu meydana getirirler.
Karbonhidratlar, sindirimden sonra enerji sağlarlar. eğer karbonhidrat fazla olursa vücutta yağ olarak depo edilir.
Proteinler, et, deri ve tüylerin gelişmesinde gereklidir.
Vitaminler, vücutta koruyucu olarak görev yaparlar.
Her vitamin eksikliği vücutta ayrı ayrı belirtiler meydana getirir.
Havaların kurak gittiği ve yeşil yemlerin yeterince sağlanamadığı zamanlarda özellikle rasyonlardaki vitamin durumuna dikkat edilmelidir.Bunlar hayvan beslenmesinin temel gereklerindendir.
Devekuşları, yukarıda sözü edilen temel besin kaynaklarından yeterince yararlandırılmalı ve kesinlikle yoksun bırakılmamalıdır.
Yem Rasyonlarının Özellikleri
Hazırlanan her bir yem rasyonu en azından aşağıdaki özellikleri taşımalıdır.
1. Hazırlanan rasyon, üreme ve vücudun normal işlevine devam etmesi için gerekli bütün besin maddelerini içermelidir. ( örneğin rasyonda nişastanın çok olması, protein eksikliğini gidermez ).
2. Hazırlanan rasyonun en azından bir kısmı sindirilebilir nitelikte olmalıdır.
3. Çok miktarda sindirilemeyen besinler sadece mideyi doldurur. Verilen yemlerde önemli olan sindirilebilir besin maddelerinin miktarıdır. Bu oran, rasyonun besleyicilik değerini gösterir.
4. Dengeli bir yem rasyonu gereklidir.Proteinlerin karbonhidratla oranına ” besleyicilik oranı ” ( bo ) denir.Bo=1/4 olmalıdır. ( 1kısım sindirilebilir proteine, 4 kısım sindirilebilir karbonhidrat demektir ).
5. Rasyonun lezzetli devekuşları için önemlidir. Hazırlanan yem karışımı devekuşları için çok dengeli bir yem olsa bile, eğer lezzetli değilse harcanan bütün emekler boşa gitmiş demektir.
6. Sindirim sisteminin devamı için yem rasyonun da bulunması gereken selülozlu yiyeceklerin miktarı önemlidir. Özellikle kapalı yetiştiricilikte çok dikkat edilmelidir.
7. Selülozlu yiyecekler hazırlanan yem karışımına hacim olarak büyüklük sağlar.Yetişkin devekuşlarında yem karışımındaki selüloz oranı yaşa bağlı olarak %10-12 arasında olmalıdır.
8. Yem karışımını meydana getiren besin maddelerin çeşitliliği, onların sindirilmelerini, lezzetlerini ve çekiciliklerini etkiler.
9. Genelde yemlerin tazeliğine bakılmaz. Fakat taze yemler sindirimi ve rasyonun lezzetini arttırır.Örneğin; yeşil tahıllar, kabaklar, Japon turpu ve şalgam v.s.
10. Özellikle civciv beslenmesine özen gösterilmelidir.
Civcivlerin beslenmesi
Devekuşu yetiştiriciliğinde en önemli dönem, civcivlerin kuluçka makinesinden çıktıktan sonraki üç aylık beslenme dönemleridir.
Civcivler, yumurtadan çıktıkları zaman 500-800g. canlı ağırlığa sahiptirler.
35 c Sıcaklıkta büyütmeye alınırlar.Her hafta sıcaklık derecesi 3-4 c azaltılır ve
18-20 c oluncaya kadar azaltılmasına devam edilir.Bir aylık olduktan sonra ideal büyüme sıcaklıkları 18-20 c’dir.Zaten o zamana kadar civcivler de büyümüş olur.
Kuluçkadan çıkan civcivleri hemen beslemeye gerek yoktur. İlk üç veya dörtgün yiyeceğe gereksinim duymazlar.Çünkü yumurta sarısı içerisinde bulunan yeterli seviyedeki besin maddeleri onların bünyelerinde vardır ve bu besinler onlara ilk üç-dört gün rahatlıkla yeter.Civciv çıkışından bir gün sonra önlerine yem konulsa bile,genellikle yemezler. Yem yemeye ancak yumurtadan çıktıkları üçüncü günden sonra başladıkları görülür.Eğer bu süre içerisinde yem yiyecek olursa hayvanlar ishal olur. İşte o zaman civcivlerin içme sularına uygun ölçülerde zaman geçirmeden antibiyotik konulmalıdır.
Civcivleri beslemeye başlarken ilk olarak, yüksek kalitede özel olarak hazırlanmış bir lapa verilmelidir.Hazırlanan bu lapa, yonca yaprağıyla iyice karıştırılmalıdır.Bu lapa içerisine kesinlikle yoncanın gövde kısımları konulmamalıdır ve ayrıca selülozca zengin yemler kesinlikle verilmemelidir.Çünkü bu durum devekuşlarında ” gut ” hastalığına yol açar. yonca yapraklarının gövdelerinden ayrılması ve yapraklarının küçük küçük kıyılması fazla emek gerektiren, zaman alıcı ve pahalıya mal olacağı düşünülse bile civcivleri canlı tutabilmek için gereklidir.Civciv yeminin nemli, özellikle temiz ve mikropsuz olmasına dikkat edilmelidir.
Daha sonraları civcivler, hindi yemi paletleri ve ince kıyılmış lahana ile beslenebilirler. Ancak civciv için yeterli besin maddelerini içeren özel yaptırılmış ” Devekuşu Civciv Yemi ” rasyonlarının verilmesi ve bu yemlerin de vitaminlerle takviye edilmesi elbette en idealidir.
Yem içerisine serpiştirilen küçük böcekler genç kuşların ilgisini çeker ve onları yem yemeye davet eder.
Yem yemesini öğrenen civcivler, yem yiyemeyen diğer civcivlere nasıl yeneceğini öğretirler.
” Devekuşu Civciv Yemi ” palet şeklinde olup, rasyon içeriği aşağıdaki gibi olmalıdır.
Temel besim maddeleri (yüzde)
Kuru madde En az 88
Ham protein En az 18
Ham selüloz en çok 8
Ham kül en çok 10
Hcl’de çözülmeyen kül en çok 1,5
Sodyum klarür (nacl) en çok 0.35
Metabolik enerji (kcal/kg) en az 2450
Kalsiyum (ca) en az-en çok 0.1-0.3
Fosfor (p) en az 1
Sodyum (na) en az-en çok 0.1-0.3
Liysin en az 1
Methioin en az 0.4
Sistin en az 0.3
Karmada bulunacak vitamin ve izmineraller
a vitamini (ıu/kg) 10.000
d3 vitamini (ıu/kg) 2.000
b2 vitamini (mg/kg) 4
b12 vitamini (mcg/kg) 5
e vitamini (mg/kg) 20
k3 vitamini (mg/kg) 3
Mangan (mn) (mg/kg) 30
Çinko (zn) (mg/kg) 30
Hazırlanan bu ” devekuşu civciv yemi rasyonundan civciv çıkışının üçüncü gününden itibaren başlamak üzere, 3 aylık oluncaya kadar civciv başına verilecek günlük miktar 40-50g. dan başlayarak hafta hafta arttırmak suretiyle 500-600g.’ a ; civcivler 6 aylık oluncaya kadar da 1 kg.’a çıkarılmalıdır.
Genç devekuşlarının yem karışımı içerisindeki kalsiyum miktarı, iyi ayarlanmalıdır. Dengesiz şekilde verilen kalsiyum, hayvanlarda bacak çarpıklıklarına neden olur. Bunun için yetiştiricilerin, devekuşu civcivlerinin beslenmeleri için verilmesi gerekli her türlü gıdayı eksiksiz olarak vermeleri ve hiçbir şeyden kaçınmamaları gerekir. Kesinlikle ihmal söz konusu olmamalıdır ve yemlerine vitamin eklenmesi unutulmamalıdır.
Civcivler büyüdükçe selüloza daha çok gereksinim duyacaklardır.Hayvanlar 4 aylık olmadan selüloz miktarı yüksek olan sap, saman v.s. gibi yiyecekler verilmemelidir.Çünkü bu hayvanların sindirim sistemleri, ancak 4 aylık olduktan sonra selülozlu yiyecekleri öğütebilecek duruma gelmektedir.
Selülozca zengin yiyecekler, günden güne hayvanlar büyüdükçe yavaş yavaş arttırılarak yemlerine karıştırılmalıdır.
Civcivlerin suları her zaman temiz olmalıdır.Günde en az iki kez temiz su verilmeli ve su kapları her su verilişinde mutlaka temizlenmelidir.
Devekuşu civcivleri için temiz su çok önemlidir.Özellikle büyümenin ilk dönemlerinde bu konuya titizlik gösterilmelidir.
Civcivlerin sularına her zaman olmasa da arasıra poli-vitamin mutlaka konulmalıdır.Her civciv için günde 5g. ” b ” vitamini ve ” biotin ” karışımı verilmelidir.
Özellikle civcivlerin gelişmeleri hızlı ise ve ek yem tekviyesi de yapılıyorsa, ” b ” vitamini ve biotin karışımı verilmesi daha da önem kazanır.
Serbest yemleme anında veya temiz su verilirken, yemin veya suyun içerisine istiridye kabuğu parçaları veya kum taneleri ilave edilmelidir.
Devekuşlarının, ilk altı ay içerisinde ortalama günde 1 cm. büyüdükleri gözönüne alınırsa, yapılan bu takviyenin iskelet gelişimlerindeki önemi daha da iyi anlaşılır.
Gereğinden fazla verilen kum tanelerinin ” gut ” hastalığına yol açabileceği de unutulmamalıdır.
Yetişkinlerin Beslenmesi
Eşeysel olgunluğa erişmiş bir devekuşu yaklaşık 130-150kg. canlı ağırlığında 2,5m. boyunda ve 2-2.5 yaşındadır.
Bu hayvanlar yiyebileceği en çok yemi yemeye çalışırlar.Verilecek yemin miktarı ve içeriği yapılan üretim şekline göre değişir. Burada, damızlık olarak ayrılarak hayvanların fazla kilo almamalarına dikkat edilmeli ve yemdeki karbonhidrat oranı iyi ayarlanmalıdır.
Yetişkinlere verilen yemin yapısı pratik olarak; kaliteli tavşan paletleri, yonca mısır kırması, alabalık yetiştirme yemi ve vitamin karışımlarından oluşabilir.
Altı aydan itibaren piliç dönemi başlayan devekuşu piliçleri için yeterli besin maddelerini içeren özel yaptırılmış “devekuşu piliç yemi” rasyonlarının verilmesi ve bu yemlerin de vitaminlerle takviye edilmesi elbette en idealidir.
“Devekuşu Piliç Yemi” palet şeklinde olup, rasyon içeriği aşağıdaki gibi olmalıdır.
Temel besim maddeleri (yüzde)
Kuru madde En az 88
Ham protein En az 20
Ham selüloz en çok 10
Ham kül en çok 11
Hcl’de çözülmeyen kül en çok 1,5
Sodyum klarür (nacl) en çok 0.35
Metabolik enerji (kcal/kg) en az 2450
Kalsiyum (ca) en az-en çok 2.5-3.5
Fosfor (p) en az 1.3
Sodyum (na) en az-en çok 0.1-0.3
Liysin en az 1.2
Methioin en az 0.4
Sistin en az 0.4
Karmada bulunacak vitamin ve izmineraller
a vitamini (ıu/kg) 10.000
d3 vitamini (ıu/kg) 2.000
b2 vitamini (mg/kg) 4
b12 vitamini (mcg/kg) 5
e vitamini (mg/kg) 20
k3 vitamini (mg/kg) 3
Mangan (mn) (mg/kg) 50
Çinko (zn) (mg/kg) 50
Pratik olarak yemdeki protein düzeyini % 18-20 arasında tutmak ve protein yapısındaki gereksinim olan aminoasitleri göz ardı etmemek çoğu kez yeterlidir.
Devekuşları iyi beslenme koşullarında 18-20 aylık oldukları zaman yumurtlamaya başlayabilir. Ancak 2 yaşını doldurduktan sonra yumurtlamaya başlamalıdır.
Yumurtlama başladığında yem rasyonundaki mısır kırması oranı düşürülmelidir.
Fakat eşeysel olgunluğa erişmiş yetişkin devekuşları için eb ideal besleme, yumurtlama başladıktan sonra özel hazırlanmış ” Devekuşu Damızlık Yumurta Yemi ” ile olanıdır. Ayrıca, yeşil yemlerle de takviye edilmelidir.
“Devekuşu Damızlık Yumurta Yemi” pelet şeklinde olup, rasyon içeriği aşağıdaki gibi olmalıdır.
Temel besim maddeleri (yüzde)
Kuru madde En az 88
Ham protein En az 15
Ham selüloz en çok 11
Ham kül en çok 10
Hcl’de çözülmeyen kül en çok 1,5
Sodyum klarür (nacl) en çok 0.35
Metabolik enerji (kcal/kg) en az 2450
Kalsiyum (ca) en az-en çok 1.8-3
Fosfor (p) en az 0.7
Sodyum (na) en az-en çok 0.1-0.3
Liysin en az 0.3
Methioin en az 0.3
Sistin en az 0.3
Karmada bulunacak vitamin ve izmineraller
a vitamini (ıu/kg) 9.000
d3 vitamini (ıu/kg) 2.000
b2 vitamini (mg/kg) 4
b12 vitamini (mcg/kg) 5
e vitamini (mg/kg) 20
k3 vitamini (mg/kg) 3
Mangan (mn) (mg/kg) 50
Çinko (zn) (mg/kg) 50
Elbette en önemlisi, yem rasyonunun ekonomik olmasıdır. Yemleme ve beslenme, üretim şekline göre değişir.
Kapalı ( Entansif ) Üretim
Bu üretim sisteminde kuru ve yeşil yemler iyice karıştırılmalı ve lezzetin artması için yemin nemliliğine önem verilmelidir.
Pelet yemler hayvan başına günlük 3 kg.’a kadar verilmeli ve yeşil yemlerle karıştırılmalıdır.
Yeşil yem olarak yonca, çimen, ıspanak ( besleyici ve lezzetli olan yeşillikler ) verilebilir. Eğer devekuşları ağıllarından çıkmıyorlarsa, bu karışım bütün yıl boyunca verilmelidir.
Kuluçkaya yatmadıkları zaman yem azaltılıp, mısırla birlikte takviye edilerek ucuz maliyetli yemlere dönülebilir.Ancak yuva yapma zamanlarında , erkek ve dişilerin birbirlerine kur yapma dönemlerinde beslenmenin miktarı arttırılmalı ve bütün bir yıl için uygun bir seviyede tutulmalıdır.Burada en önemli husus yumurtlama devam ettiği sürece yem rasyonu değiştirilmemelidir.
Tecrübeler ve denemeler; eğer yem rasyonu yumurtlama sezonu ortasında değiştirilirse ya devekuşlarının kuluçkayı terk ettiklerini ya da yumurtaların döllenmemiş olduğunu göstermiştir.
Kuluçkayı terk eden bir devekuşu da yaklaşık 4 haftadan önce tekrar kuluçkaya yatmaz. Bu durumda işletme yumurta kaybına uğrar.
Hayvanlar yeşil yeme karşı duyarlı olursa miktarı azaltılabilir, ama yine de kuru yemlerin içerisinde belli olmayacak şekilde yeşil yemler kamufle edilerek yedirilmeli dir. Yonca ideal bir yeşil yemdir.
Yetişkin devekuşlarının çimenler üzerinde otlaması her ne kadar uygun olsa bile kesinlikle civcivlerin otlamasına müsaade edilmemelidir, çünkü ‘ gut ‘ hastalığı sorunu doğar.
Ayrıca devekuşları, sindirimlerine yardımcı olması için günlük 1,5kg. civarında taş yutarlar, buna gereksinimleri vardır.
Yarı Kapalı Üretim
Bu tür üretim sistemi, kapalı sistem üretimden daha başarılı olmaktadır.Çünkü kuluçkaya yatma eğilimi daha fazla olduğundan yumurtalarda da döllülük artmaktadır.Bu başarı büyük ölçüde beslenmeye bağlıdır.
Devekuşları iyi bir otlakta, yani kendi başının çaresine baktığı bir ortamda fazla yiyecek bulamadığı zaman daha sağlıklı olmuş, yumurtalarındaki döllülük oranı ve yavruların yaşama gücü daha yüksek bulunmuştur.
Devekuşu yetiştirmede en iyi yol, mümkün olan en doğal ortamda, yemlerle desteklenerek yapılandır.
Bu sistemde devekuşları tamamıyla kendi kendilerine bırakılmamalı, iyi bir besleme için her gün veya günde iki kez ek besinler ve taze yiyecekler verilmelidir.
Ne kadar iyi beslenirlerse insanlara da o kadar yaklaşırlar ve alışırlar.
Yumurtlamanın başlayacağı nisan ayında özellikle dişilerin ” damızlık yumurta yemi ” yemeye başlamaları gerekmektedir ve yemler pelet şeklinde verilmelidir.
Başlangıçta hayvan başına günde 1kg. yem verilirse de 2-3 hafta içerisinde bu miktar 2 – 3 kg.’a kadar çıkarılabilir.
Yarı kapalı üretimde yem maliyeti düşer, çünkü daha az yem kullanılır.
Alanda ( Ekstantif ) Üretim
Bu sistem, topraklarında vahşi kuşlar bulunan üreticiler içindir.Devekuşları genellikle besin gereksinimlerini bozkırlardan karşılarlar.az miktarda ek bir beslenme gerekebilir.
Bu sistemin en iyi yönü, yem maliyetinin yok denecek kadar az olmasıdır.Fakat bunun yanı sıra istenmeyen yönü ise döllenmiş yumurta sayısının çevre koşullarına bağlı olmasıdır.Örneğin, kuraklık olursa az yumurta yumurtlayacaktır.Eğer şartlar çok kötü ise ek beslenme yapılabilir ama yine de ekonomi ve uygulamadaki kolaylıklar ön planda olmalıdır.
Besleme Yöntemleri
Devekuşu beslemenin bir çok yolu vardır.Başka durumlarda yemler yerlere saçılır, zaman zaman lastik tekerlekler üzerine konur, bazen lastik tekerlekler ağaçlara asılır veya genişçe dikdörtgen veya plastik kaplara konur. Burada önemli olan maliyetin düşürülmesidir.Ama maliyeti düşürürken de yem vermedeki pratiklik ve yem kaplarının kolay temizlenebilecek şekilde olması da unutulmamalıdır. Ayrıca yemlerin çürümesine izin verilmemeli ve derhal temizlenmelidir.Genellikle yemler yerlere saçılmamalıdır, çünkü yem kaybı söz konusudur ve yem pahalıdır.Bunun yanı sıra devekuşları koşuşturmaya başlarlarsa saçılan yemler ezilir ve yemler durdukça kokuşmaya başlar.Kokuşan yemleri de devekuşu kesinlikle yemez.
Yemleme de nasıl bir kap kullanılırsa kullanılsın mutlaka kaplar ağaçlara veya etrafını çeviren çift direklerine daha doğrusu yerden yukarılara bir yere konmalıdır. kapların yerden yüksekliği piliç ve yetişkinlerde devekuşlarının boyuna göre 1 – 1,5 m. arasında değişir.Eski tekerlekler ucuz bir kap olarak kullanılabilir ve bir seferde 3-4 kg. yem alır.
Lastik tekerlekler ortasından kesilir ve içi dışına çıkarılarak tekerleğin altına su çıkışı için birkaç delik açılır, kenarlarından kablo geçirilerek uygun olan ağaçlara asılır.
Uzun sopalar üzerine plastik kutular da yemlik olarak konulabilir fakat pahalı olduğu için tercih edilmez.
Bazı üreticiler yere beton yalaklar yapar veya lastik tekerlekleri yere koyarlar.
Bu durum amaca hizmet edebilir ama yetersizdir. Çünkü devekuşları yemleme sırasında korkarlarsa yemliklerin içine girip bacaklarını kırabilirler. Yemlikler yerden yukarıda olmasıyla bu olay engellenir. Özellikle devekuşlarının otladığı alanlarda başka hayvanlar varsa ( örneğin inekler de otlatılıyorsa ) devekuşlarına verilen yemlerin inekler tarafından tüketilmesi de önlenmiş olur. Hiçbir durumda eskimiş oluklar ve yalaklar kullanılmamalıdır. Yalnızca paslanmaya değil, tehlikeli uçlara ve metal parçalarına da dikkat edilmeli, zararlı olabilecek bütün metalik parçalar ve diğer maddeler ortamdan uzaklaştırılmalıdır.
Beslenme alanlarının üzeri kapalı değilse yemler yağışlı havalarda ıslanacaktır. devekuşları ıslanmış yemleri kesinlikle yemezler. Çünkü ıslanan yemlerde mutlaka bir kokuşma olacaktır.
Bir devekuşu çiftliğinde insan, devekuşlarının oturup yağmurun dinmesini beklediğini rahatlıkla izleyebilir. Bu yüzden yemliklerin üzerinde bir korumalığın olması gerekir. Örneğin ağaçtan ağaca sırıklar atılır ve üzerine eskimiş kullanılmayan ağlar serilir ve onun üzerine plastik çekilir, onun üzerine de plastiği korumak için otlar serpiştirilir.Bu şekilde hem ucuza hem de doğa ile özleşmiş bir görünüme sahip basit bir sundurma oluşturulmuş olur.Bu yolla devekuşları ve yemler, ıslanmaktan korunur.
Yukarıda anlatılmaya çalışılan beslenme ve dikkat edilmesi gereken hususları kısaca özetlenecek olursa:
1. Beslenme, üretkenliği belirleyecektir ama en iyi beslenmeyi en az maliyetle yapmaya çalışmalıdır.
2. Yetişkin bir devekuşu günde 5kg.’a kadar yem yiyebilir.Ancak üretimin yoğun olduğu ortamlarda bile günlük verilen yem miktarı 3kg.’ı geçmemelidir.Bu miktarın üzerinde verilen yem ekonomik olmaktan çıkar ve atık konumuna geçer.Hem de yağlanmaya neden olur.
3. Yarı entansif sistemlerde satın alınan yem miktarı azaltılabilir, fakat bu yemin cinsine göre değişir, lezzet çok önemlidir ve bu lezzet, yem içerisine yeşil yemlerin karıştırılması ile arttırılır. Yonca en çok sevdikleri yeşilliktir.
4. Yemlerde dengeli bir rasyon uygulanmalıdır.
Devekuşlarının rasyonuna kıyılmış yonca yaprakları karıştırılmalı ve civcivlere serbest olarak verilmelidir.Ancak civcivlere yoncanın selülozca zengin gövde kısımları verilmemelidir.
6. Suluklarında devamlı temiz su bulundurulmalıdır.
7. İstiridye kabuğu ve kireç taşı parçaları vitaminlerle birlikte genç civcivlere verilmelidir.
8. ” gut ” hastalığına sebep olacak hiçbir yiyecek civcivlere verilmemelidir. Örneğin devekuşu civcivleri devamlı olarak kumun üzerinde bulundurulmalı, sadece dolaşmalarına izin verilmelidir.
9. Küflü ve şüpheli olan hiçbir şey yedirilmemelidir.
10. Yumurtlayacak devekuşlarına yumurta yemi vermek için en uygun zaman mart-nisan aylarıdır.
Popularity: 1% [?]
